غزل ۲۶۱۷ - جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بود
غزل ۲۶۱۸ - تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بود
غزل ۲۶۲۶ - از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بود
غزل ۲۶۲۸ - خنده سوفار با دلگیری پیکان بود
غزل ۲۶۲۹ - پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟
غزل ۲۶۳۲ - شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود
غزل ۲۶۳۳ - مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغ
غزل ۲۶۳۴ - روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟
غزل ۲۶۳۵ - اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود
غزل ۲۶۳۶ - چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟
غزل ۲۶۳۸ - پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبود
غزل ۲۶۴۰ - حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟
غزل ۲۶۴۲ - کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا می رود؟
غزل ۲۶۴۶ - از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می رود
غزل ۲۶۴۷ - چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود
غزل ۲۶۴۹ - در بیابان خار اگر در پای مجنون می رود
غزل ۲۶۵۲ - شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود
غزل ۲۶۵۳ - دستگاه شور من از دامن هامون فزود
غزل ۲۶۵۴ - چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟
غزل ۲۶۵۵ - در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود