غزل ۴۴۷۷ - چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید
غزل ۴۴۷۸ - آن چشم اگر چه خود را بیمارمی نماید
غزل ۴۴۸۲ - زوعده های دروغش دل اضطراب ندارد
غزل ۴۴۸۳ - ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد
غزل ۴۴۸۴ - گل همیشه بهار سخن زوال ندارد
غزل ۴۴۸۵ - همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد
غزل ۴۴۹۰ - به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید
غزل ۴۴۹۳ - بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید
غزل ۴۴۹۴ - آتش عشق تو چون زبانه برآرد
غزل ۴۴۹۷ - قد ترا سرواعتدال ندارد
غزل ۴۴۹۹ - دامن دشت عدم گیاه ندارد
غزل ۴۵۰۰ - مستی ما از می شبانه نباشد
غزل ۴۵۰۱ - عشق مقید به خط وخال نگردد
غزل ۴۵۰۸ - چرا با دل من صفایی ندارد
غزل ۴۵۱۱ - نشاط جهان را بقایی نباشد
غزل ۴۵۱۲ - سخن کی به جانهای غافل نشنید
غزل ۴۵۱۴ - به همچون منی آسمان چون برآید
غزل ۴۵۱۵ - چرا از خم می فلاطون برآید
غزل ۴۵۱۷ - تا به زانو پای من در خار شد
غزل ۴۵۲۱ - از غم گم کرده راهان فارغ است