فلسفه

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۶۰ - ساقیا زان می کهنه که مه نو سرزد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۸۴ - تنها نه ترک بچه من تندخو بود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۴۲ - خضر گر خوش زندگانی میکند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۵۶ - تکوین خیر و شر نه زشمس و قمر بود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۶۸ - عید است مطرب را بگو چنگی به مزمر برکشد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۱۸ - نفس باد بهاری دم عیسی دارد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۲۶ - آفرینش را گروهی چار گوهر گفته اند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۲۷ - عاقل مدار کار به تدبیر مینهد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۳۴ - دیدی دلا که عهد شباب و طرب نماند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۷۰ - عقل را از جنون بنه زنجیر شاه نعمت‌الله ولی مثنویات شماره ۷۵ - اسم اعظم ذات و مجموع صفات آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۲۴ - ساقیا فصل بهار است غنیمت دانش آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۴۱ - عاقلان دیوانه تدبیر عشق آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۴۴ - امشبم خورشید سرزد از وثاق آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۵۸ - شکار کیستم یا رب بخاک و خون طپان بسمل آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۸۷ - زمشکین موی و روی ای لعبت روم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۰۱ - آخر ای پیر خرابات نه من مخمورم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۱۸ - در خرابات مغان تا که پناهی داریم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۲۱ - منکه در میکده منزل بود از آغازم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۵۰ - چند همچون مرغ شب از تاب خور پنهان شوم