شماره ۷ - به صورت تو بتی کمتر آفریده خدا
شماره ۸ - تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را
شماره ۱۲ - شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را
شماره ۱۵ - پیری نشد خزان گل شاخسار ما
شماره ۱۹ - ای خامه حرف زن که پس از ما کلام ما
شماره ۲۷ - چو تیغ نیست محابا ز خصم پیشه ی ما
شماره ۳۱ - چه غافلی ست ز دور سپهر، مردم را
شماره ۳۴ - ذوقی ز باغ نیست دل غم پذیر را
شماره ۳۵ - عشق را در قید دارد پیکر رنجور ما
شماره ۳۸ - نماید خرمن آزادگان چون رنگ کاهی را
شماره ۵۰ - بس است شاهد مستی همین گلستان را
شماره ۵۱ - ریزد ز بس غبار دل از هر فغان ما
شماره ۵۷ - چو غنچه نیست نهان از کسی دفینه ی ما
شماره ۶۱ - تماشایش برد از آهوی وحشی تک و دو را
شماره ۶۴ - برق عشق آمد که سوزد خرمن تدبیر را
شماره ۶۵ - کی به دل آرم خیال آشیان خویش را
شماره ۶۷ - کی ز تیغ آفتاب خویش باشد غم مرا
شماره ۷۱ - شکست فتح بود بیدلان جنگ ترا
شماره ۷۶ - جهان چه می به قدح ریخت بی خبر ما را
شماره ۷۸ - در دوزخ و بهشت نیاسوده ایم ما