فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۹ - به غیر میکده زاهد بود شراب کجا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۰ - گل ز بلبل یاد گیرد مستی جاوید را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۴ - درین کشور چه میپرسی غرور حسن سرکش را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۶ - گر زمین از جا رود، آزادگان را باک نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۹ - مژده ی حسن قبولم در سخن از اول است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۰ - عشق او در وادی من فکرها بسیار داشت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۱ - ناله ی ما چون جرس شایسته ی تأثیر نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۳ - بخت بد با اخترم هر شب به جنگ افتاده است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۵ - با رسوم جهان دلم جنگی ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۶ - کسی که قسمت او غیر بینوایی نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۷ - مدعی گر نکند بحث سخن دلگیر است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۱۲ - مغفر و خفتان به میدان محبت ننگ ماست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۱۴ - گل این باغ را ساغر ز می شام و سحر خالی ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۱ - دارد حذر ز فتنه ی او هر که عاقل است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۴ - صد نشان خاک مرا از اثر عصیان است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۵ - درین بساط که نقشی به مدعا ننشست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۶ - خزان ببین که چمن را چگونه جان داده ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۸ - گدای کوی خراباتم و غمم این است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳۱ - بیار می که غمم باز در هجوم گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳۲ - میخانه ی ما چون طرب آباد بهار است