بخش ۲۷ - در بیان شوق محبت میفرماید
بخش ۳۲ - در علم الیقین و عین الیقین میفرماید
غزل ۳۳ - هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
غزل ۹۰ - صبح شکفتگی ز شفق کم بهاترست
غزل ۱۰۲ - تمام کاهش تن جمله آفت جانست
غزل ۱۱۱ - چو هست قدرت دست و دل توانگر نیست
غزل ۱۵۶ - عاقل سپر زخم زبان گوش گران یافت
غزل ۱۸۰ - خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند
غزل ۱۹۵ - عیش در کلبه ما گوشه نشین می باشد
غزل ۲۲۷ - نیست مو کز فرق ما برگشته بختان سر کشید
غزل ۲۴۹ - خصم گو ایمن نشین گر دست ما بالا شود
غزل ۲۵۸ - بهره ای نگرفت گر کام دل بیتاب دید
غزل ۳۰۵ - حدیثت نامه را تعویذ جان شد
غزل ۳۱۲ - گاه اندیشه ای از روز جزا باید کرد
غزل ۳۱۴ - عیب را کی به پناه هنرم جا باشد
غزل ۳۲۹ - دلی دارم کزو دلها بسوزد
غزل ۳۳۵ - در شکار دل ما دام دگر می باید
غزل ۳۹۴ - آنقدر بر دل نشست از دوست و ز دشمن غبار
غزل ۴۱۹ - ز سعی بخت مرادی روا نمی خواهم
غزل ۴۳۲ - بسکه از بار غم دهر گرانبار شدم