غزل ۸۱ - این تن ما از روان روشن ما روشنست
غزل ۸۵ - مرا که دل زغم معصیت ورق و رقست
غزل ۱۱۶ - منوش ساغر دنیا که درد ناب نماست
غزل ۱۲۳ - عاشقی در بندگیهاسر براهم کرده است
غزل ۱۴۴ - هر چه در عالم بود او راست مغز و پوستی
غزل ۱۶۱ - از دل مقصود عشق بازیست
غزل ۱۶۳ - آنکه پنهانست از چشم کسان پیداست کیست
غزل ۱۷۴ - ما را که نوای بی نوائیست
غزل ۱۹۲ - رفتار آشوب بالا قیامت
غزل ۱۹۶ - دلی که عشق ندارد وجود اوست عبث
غزل ۱۹۷ - هر آنچه بود ندارد وجود اوست عبث
غزل ۲۰۱ - اگر از عشق حق بر سرنهی تاج
غزل ۲۰۶ - من و یاد خدا دگر همه هیچ
غزل ۲۲۸ - مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بندد
غزل ۲۳۵ - تا جان نشود ز این و آن فرد
غزل ۲۴۰ - کسی کو چشم دل بیدار دارد
غزل ۲۴۸ - چه عیش آنرا که سودائی ندارد
غزل ۲۷۴ - چو نقاش ازل طرح جهان کرد
غزل ۲۷۵ - توانی گر درین ره ترک جان کرد
غزل ۳۲۸ - زود از درم در آی که تابم دگر نماند