شماره ۱۳۷ - عنبر زلف کژت بازار عنبر بشکند
شماره ۱۴۷ - تا قماش حسن او را کاروان از ناز بود
شماره ۴۵ - ای قد خوش تو سرو شاداب حیات
شماره ۲۰۱ - از اشک و آه دایم در عشق آن پریوش
شماره ۱۶ - گرنه در شکوه بود ز آن دولب شکرخند
شماره ۱۳۸ - نه چهره گلی، نه سنبلان مرغولی
شماره ۳۱ - ای قامت دلجوی تو، آشوب قیامت
شماره ۱۵۱ - دل به نازی برد از من باز طناز دگر
شماره ۱۹۴ - نثار راه جانان کی سزد جانی که من دارم
شماره ۳ - ای سرخ گلت به تازگی چون گل سرخ
شماره ۵۷ - ترا تا ساقی مجلس رقیب است
شماره ۳۸۵ - از این خشم و غرور و سرگرانی
شماره ۲۶ - چون ترک جنک جوی من از در در آیدا
شماره ۲۰۰ - گفته بودی کز پریشانی شدم چون موی خویش
شماره ۸۴ - به قامت گلرخان سرو روانند
شماره ۳۲ - دل گشته در برم خون از طبع زودرنجت
شماره ۱۶۷ - ساقیا کن کرم از باده به من جامی چند
شماره ۴۳۰ - توچرا اینهمه بدخو شده ای
شماره ۴۶۶ - میان دلبران باشد مرا یک یار عیاری
شماره ۴۷۱ - تا ز عشق روی خوددیوانه ام کرد آن پری