شماره ۲۷۵ - دلا به دست هوس تار زلف یار مکش
شماره ۲۷۹ - گر ترحّم نکند طرّهٔ بی آرامش
شماره ۴۳۵ - این قوم که غارتگر عقل و دل و دینند
شماره ۶۰۸ - آیینه را چو نوبت دیدار می رسد
شماره ۶۷۴ - نیستی عیش و طرب، بیگانگی کم یاد گیر
شماره ۶۹۳ - زاهد از رشک این قدر گرم عتاب ما مباش
شماره ۲۵۰ - قبای پاره نصیبش زچرخ مینایی است
شماره ۳۴۸ - دست در کار زن آخر نه ترا کاری هست
شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد
شماره ۵۴۰ - از رفتنت خوشی ز چمن دور می شود
شماره ۹۹۱ - ساقیا رحمی بر احوال من افتاده کن
شماره ۵۶ - هر کس که ملایمت به او یار بود
شماره ۳۸۸ - کس بخود دلبسته آنزلف چون زنجیر نیست
شماره ۵۱۱ - چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد
شماره ۸۳۶ - بسنگی دوستان را یاد میدار
شماره ۹۶۱ - رفتیم برون زین چمن و هیچ نگفتیم
شماره ۹۷۴ - من سوخته خال و خط سیمبرانم
شماره ۱۱۴۸ - شبی با نامرادان باش و ترک خود مرادی کن
شماره ۱۱۹۷ - به اعتقاد وفا بر کس اعتماد مکن
شماره ۱۳۰۸ - به نظاره جوانان که کسی نیافت سیری