مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۴ - زان در کجا توان رفت از بیپناهی ایدوست
زان در کجا توان رفت از بیپناهی ایدوست محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴ - درخشان شیشهای خواهم می رخشان در و پیدا
درخشان شیشهای خواهم می رخشان در و پیدا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است
وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۰۴ - دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من
دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۹ - گرم نوید کیست سروش شکست رنگ
گرم نوید کیست سروش شکست رنگ امیر معزی : غزلیات
شماره ۹ - گر تو پنداری که رازم بیتو پیدا نیست هست
گر تو پنداری که رازم بیتو پیدا نیست هست همام تبریزی : رباعیات
شماره ۹۴ - ای عاشق رخسار تو چون ما خیلی
ای عاشق رخسار تو چون ما خیلی نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۱ - ایصبا نکهت آنزلفت پریشان بمن آر
ایصبا نکهت آنزلفت پریشان بمن آر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۶۷ - با کمند زلف تسخیر دل افگار کن
با کمند زلف تسخیر دل افگار کن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۶۵۵ - تازمستی غنچه برفرق چمن میناشکست
تازمستی غنچه برفرق چمن میناشکست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۰۶ - شب گردش چشمت قدحی داد به خوابم
شب گردش چشمت قدحی داد به خوابم قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۷۱ - برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر
برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۳۴ - چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت
چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علیابن ابیطالب
ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام اقبال لاهوری : زبور عجم
از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست
از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۴۱ - چو کلک صنع چنین رفت بر صحیفه «کن »
چو کلک صنع چنین رفت بر صحیفه «کن » قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۴ - در مدح خاتم انبیا محمد مصطفی و امام عصر عجل الله فرجه و ستایش محمدشاه غازی و جناب حاجی میرزا آقاسی گوید
بود این نکته در حکمتسرای غیب برهانی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۸۶ - کسی که هست نظر بر جمال میمونش
کسی که هست نظر بر جمال میمونش ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۷۹ - جانا ز دل خدنگ جفا را تو باز دار
جانا ز دل خدنگ جفا را تو باز دار قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - به هیچ، ناخن ما را کی اعتبار کند؟
به هیچ، ناخن ما را کی اعتبار کند؟
شماره ۷۴ - زان در کجا توان رفت از بیپناهی ایدوست
زان در کجا توان رفت از بیپناهی ایدوست محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴ - درخشان شیشهای خواهم می رخشان در و پیدا
درخشان شیشهای خواهم می رخشان در و پیدا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است
وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۰۴ - دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من
دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۹ - گرم نوید کیست سروش شکست رنگ
گرم نوید کیست سروش شکست رنگ امیر معزی : غزلیات
شماره ۹ - گر تو پنداری که رازم بیتو پیدا نیست هست
گر تو پنداری که رازم بیتو پیدا نیست هست همام تبریزی : رباعیات
شماره ۹۴ - ای عاشق رخسار تو چون ما خیلی
ای عاشق رخسار تو چون ما خیلی نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۱ - ایصبا نکهت آنزلفت پریشان بمن آر
ایصبا نکهت آنزلفت پریشان بمن آر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۶۷ - با کمند زلف تسخیر دل افگار کن
با کمند زلف تسخیر دل افگار کن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۶۵۵ - تازمستی غنچه برفرق چمن میناشکست
تازمستی غنچه برفرق چمن میناشکست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۰۶ - شب گردش چشمت قدحی داد به خوابم
شب گردش چشمت قدحی داد به خوابم قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۷۱ - برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر
برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۳۴ - چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت
چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علیابن ابیطالب
ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام اقبال لاهوری : زبور عجم
از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست
از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۴۱ - چو کلک صنع چنین رفت بر صحیفه «کن »
چو کلک صنع چنین رفت بر صحیفه «کن » قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۴ - در مدح خاتم انبیا محمد مصطفی و امام عصر عجل الله فرجه و ستایش محمدشاه غازی و جناب حاجی میرزا آقاسی گوید
بود این نکته در حکمتسرای غیب برهانی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۸۶ - کسی که هست نظر بر جمال میمونش
کسی که هست نظر بر جمال میمونش ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۷۹ - جانا ز دل خدنگ جفا را تو باز دار
جانا ز دل خدنگ جفا را تو باز دار قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - به هیچ، ناخن ما را کی اعتبار کند؟
به هیچ، ناخن ما را کی اعتبار کند؟
