رشیدالدین میبدی : ۲۳- سورة المؤمنون- مکیّة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ السَّیِّئَةَ» بدیشان پاسخ ده بهر چه آن نیکوتر، «نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَصِفُونَ» (۹۶) ما دانائیم بآنچه ایشان گویند.
عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۶ - پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
شاه نعمت‌الله ولی : قطعات
قطعه ۱ - قرب صدسال عمر من بگذشت
قرب صدسال عمر من بگذشت
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۴ - میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۳۳ - ای مرا در هر سخن بحری گر
ای مرا در هر سخن بحری گر
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۳۰ - ای زاده خاطر من از تاب و توان
ای زاده خاطر من از تاب و توان
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۲۹ - بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرم
بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرم
صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۳۴ - آمد رباب کای شوی بی یار و یاورم
آمد رباب کای شوی بی یار و یاورم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - ندانستم که اهلیت گناهست
ندانستم که اهلیت گناهست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳۵ - عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل
عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل
جلال عضد : قطعات
شماره ۱۶ - هرچه پیش آید از زمانه تو را
هرچه پیش آید از زمانه تو را
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۰ - کشور حسن تو امروز بکام دل ماست
کشور حسن تو امروز بکام دل ماست
عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۵۳ - هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۸۲ - دیدهٔ ما چو روی او بیند
دیدهٔ ما چو روی او بیند
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۱ - آن را که گمان شود یقینش
آن را که گمان شود یقینش
جامی : دفتر اول
بخش ۸۰ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی انا عرضناالأمانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملهاالانسان انه کان ظلوما جهولا
هیچ موجود نیست در عالم
عبید زاکانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - ایضا در مدح شاه شیخ ابواسحاق گوید
میرسد نوروز عید و میدهد بوی بهار
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۳۶ - خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۴۶ - گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود
گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود
امام خمینی : غزلیات
در همای دوست
من در هوای دوست، گذشتم ز جان خویش