غالب دهلوی : رباعیات
شماره ۴۵ - چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۹۸ - دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست
دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - بگاه رقص، چون در انجمن می در قدح ریزی
بگاه رقص، چون در انجمن می در قدح ریزی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۹۲ - ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم
ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۱۱۱ - التوبه
آباد خرابات زمی خوردن ماست مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۰۴ - گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۴ - تتبع خواجه
منکه دردی کش آن مغبچه خمارم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۷۲ - ای نگارین زلف شبرنگت به گل پرچین مکن
ای نگارین زلف شبرنگت به گل پرچین مکن غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل دوم
چنان که صفات حق، سبحانه و تعالی، از صفات خویش بدانست و ذات وی از ذات خویش بدانست، تنزیه و تقدیس حق، سبحانه و تعالی، از تنزیه و تقدیس خویش بداندمعنی تنزیه و تقدیس در حق تعالی آن است که پاک و مقدس است از هر چه در وهم آید و خیال بندد و منزه است از آن که وی را با جای اضافت کنند، اگر چه هیچ جای از تصرف وی خالی نیست و آدمی نمودگار این در خویشتن می بیند که حقیقت جان وی که ما آن را دل گفتیم، منزه است از آن که در وهم و خیال آید و گفتیم که وی را مقدار و کمیت نیست و قسمت پذیر نیست و چون چنین باشد، وی را رنگ نبود و هر چه وی را رنگ نبود و مقدار نبود، به هیچ حال در خیال نیاید، در خیال چیزی آید که چشم آن را دیده بود یا جنس آن را دیده بود و جز الوان در ولایت چشم و خیال نیست و این که طبع تقاضا کند که چیزی چگونه است؟ معنی آن بود که چه شکل دارد، خرد است یا بزرگ است؟ چیزی که این صفت را به وی راه نبود، سوال چگونگی را در وی باطل آید خواهی بدانی که چیزی باشد که چگونگی به وی راه نبود، در حقیقت خود نگر که آن حقیقت تو که محل معرفت است، قسمت پذیر نیست و مقدار کمیت و کیفیت را به وی راه نیست. اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۵۱ - ساقی من مست کی شوم همدم عقل
ساقی من مست کی شوم همدم عقل یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۱۶ - در معرفت مفتی عرفان پرداخت
در معرفت مفتی عرفان پرداخت جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۹۸ - نگارا رسم دلداری نداری
نگارا رسم دلداری نداری نسیمی : غزلیات
شماره ۹۶ - مأوای غمت جز دل پردرد نباشد
مأوای غمت جز دل پردرد نباشد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - اگر نه دیده بینایی تو معیوب است
اگر نه دیده بینایی تو معیوب است مجد همگر : غزلیات
شماره ۳۷ - غم از دلم به جدائی جدا نمی گردد
غم از دلم به جدائی جدا نمی گردد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۲۵ - به ناله فاش مکن راز دل ز غمازی
به ناله فاش مکن راز دل ز غمازی اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - دلا آن به که با جان در نبندی
دلا آن به که با جان در نبندی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۱ - تتبع خواجه
نوبهاران به قدح آب طربناک انداز سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۲۷ - گفتگو کردن پهلوانان با یکدیگر از برای بانو گشسب
یکی گفت اگر در صف کارزار امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۵۴ - قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْرِهْ پُوسْ
قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْرِهْ پُوسْ
شماره ۴۵ - چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۹۸ - دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست
دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - بگاه رقص، چون در انجمن می در قدح ریزی
بگاه رقص، چون در انجمن می در قدح ریزی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۹۲ - ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم
ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۱۱۱ - التوبه
آباد خرابات زمی خوردن ماست مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۰۴ - گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۴ - تتبع خواجه
منکه دردی کش آن مغبچه خمارم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۷۲ - ای نگارین زلف شبرنگت به گل پرچین مکن
ای نگارین زلف شبرنگت به گل پرچین مکن غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل دوم
چنان که صفات حق، سبحانه و تعالی، از صفات خویش بدانست و ذات وی از ذات خویش بدانست، تنزیه و تقدیس حق، سبحانه و تعالی، از تنزیه و تقدیس خویش بداندمعنی تنزیه و تقدیس در حق تعالی آن است که پاک و مقدس است از هر چه در وهم آید و خیال بندد و منزه است از آن که وی را با جای اضافت کنند، اگر چه هیچ جای از تصرف وی خالی نیست و آدمی نمودگار این در خویشتن می بیند که حقیقت جان وی که ما آن را دل گفتیم، منزه است از آن که در وهم و خیال آید و گفتیم که وی را مقدار و کمیت نیست و قسمت پذیر نیست و چون چنین باشد، وی را رنگ نبود و هر چه وی را رنگ نبود و مقدار نبود، به هیچ حال در خیال نیاید، در خیال چیزی آید که چشم آن را دیده بود یا جنس آن را دیده بود و جز الوان در ولایت چشم و خیال نیست و این که طبع تقاضا کند که چیزی چگونه است؟ معنی آن بود که چه شکل دارد، خرد است یا بزرگ است؟ چیزی که این صفت را به وی راه نبود، سوال چگونگی را در وی باطل آید خواهی بدانی که چیزی باشد که چگونگی به وی راه نبود، در حقیقت خود نگر که آن حقیقت تو که محل معرفت است، قسمت پذیر نیست و مقدار کمیت و کیفیت را به وی راه نیست. اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۵۱ - ساقی من مست کی شوم همدم عقل
ساقی من مست کی شوم همدم عقل یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۱۶ - در معرفت مفتی عرفان پرداخت
در معرفت مفتی عرفان پرداخت جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۹۸ - نگارا رسم دلداری نداری
نگارا رسم دلداری نداری نسیمی : غزلیات
شماره ۹۶ - مأوای غمت جز دل پردرد نباشد
مأوای غمت جز دل پردرد نباشد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - اگر نه دیده بینایی تو معیوب است
اگر نه دیده بینایی تو معیوب است مجد همگر : غزلیات
شماره ۳۷ - غم از دلم به جدائی جدا نمی گردد
غم از دلم به جدائی جدا نمی گردد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۲۵ - به ناله فاش مکن راز دل ز غمازی
به ناله فاش مکن راز دل ز غمازی اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - دلا آن به که با جان در نبندی
دلا آن به که با جان در نبندی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۱ - تتبع خواجه
نوبهاران به قدح آب طربناک انداز سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۲۷ - گفتگو کردن پهلوانان با یکدیگر از برای بانو گشسب
یکی گفت اگر در صف کارزار امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۵۴ - قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْرِهْ پُوسْ
قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْرِهْ پُوسْ
