فضولی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ
گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۸۸ - فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد
فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد جامی : دفتر اول
بخش ۵۲ - جواب آن
گفت هر جا شد این شناسایی جامی : سلامان و ابسال
بخش ۴۰ - به کمال رسیدن اسباب جمال سلامان و ظاهر شدن عشق ابسال بر وی و حیله نمودن تا وی را نیز گرفتار خود گرداند
چون سلامان را شد اسباب جمال نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت اعتراف به جهل
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ تَرَكَ قَوْلَ لاَ أَدْرِي أُصِيبَتْ مَقَاتِلُهُ رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۹۴ - ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان
ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۶
همیشه روان خویشتن را فرایاد دار. ترانه های کودکانه : بخش اول
عروسکجون
عروسکجون، عروسکجون مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۳۲ - هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش
هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۷۳ - در پند دادن و بند نهادن فرزند ارجمند که دست ادراک در فتراک اکتساب کمالات استوار دارد و پای میل در ذیل اجتناب از جهالات برقرار وفقه الله لما یحبه و یرضاه
تولاک الله ای فرزانه فرزند باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۴۰ - الهی ای فلک چون مو زبون شی
الهی ای فلک چون مو زبون شی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۱۹ - گر از دل باز گویم بیقرار است
گر از دل باز گویم بیقرار است ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۰۸ - پیشگویی
بهارا بهل تا گیاهی برآید جامی : سلامان و ابسال
بخش ۵ - در مدح پادشاه دین پناه ظل الله فی الارضین علی مفارق الضعفاء و المساکین
در خم این گنبد عالی اساس سعدی : غزلیات
غزل ۱۷۴ - آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد
آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۴ - ای دلم با تو چو در شیشه ی شفاف شراب
ای دلم با تو چو در شیشه ی شفاف شراب بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۲۴ - تهمتافسردگی بر طینت عاشق خطاست
تهمتافسردگی بر طینت عاشق خطاست نهج البلاغه : خطبه ها
بیان ويژگى هاى پيامبر ص و ظلم بنیامیه موعظه مردم
و من خطبة له عليهالسلام في بعض صفات الرسول الكريم ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۶۳ - ترجمه یک قطعهٔ فرانسه
یکی کودک از لانه جغدی کشید سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۳۸ - مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی
مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی و خود را بی اعتماد.
شماره ۲۳۱ - گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ
گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۸۸ - فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد
فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد جامی : دفتر اول
بخش ۵۲ - جواب آن
گفت هر جا شد این شناسایی جامی : سلامان و ابسال
بخش ۴۰ - به کمال رسیدن اسباب جمال سلامان و ظاهر شدن عشق ابسال بر وی و حیله نمودن تا وی را نیز گرفتار خود گرداند
چون سلامان را شد اسباب جمال نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت اعتراف به جهل
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ تَرَكَ قَوْلَ لاَ أَدْرِي أُصِيبَتْ مَقَاتِلُهُ رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۹۴ - ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان
ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۶
همیشه روان خویشتن را فرایاد دار. ترانه های کودکانه : بخش اول
عروسکجون
عروسکجون، عروسکجون مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۳۲ - هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش
هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۷۳ - در پند دادن و بند نهادن فرزند ارجمند که دست ادراک در فتراک اکتساب کمالات استوار دارد و پای میل در ذیل اجتناب از جهالات برقرار وفقه الله لما یحبه و یرضاه
تولاک الله ای فرزانه فرزند باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۴۰ - الهی ای فلک چون مو زبون شی
الهی ای فلک چون مو زبون شی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۱۹ - گر از دل باز گویم بیقرار است
گر از دل باز گویم بیقرار است ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۰۸ - پیشگویی
بهارا بهل تا گیاهی برآید جامی : سلامان و ابسال
بخش ۵ - در مدح پادشاه دین پناه ظل الله فی الارضین علی مفارق الضعفاء و المساکین
در خم این گنبد عالی اساس سعدی : غزلیات
غزل ۱۷۴ - آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد
آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۴ - ای دلم با تو چو در شیشه ی شفاف شراب
ای دلم با تو چو در شیشه ی شفاف شراب بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۲۴ - تهمتافسردگی بر طینت عاشق خطاست
تهمتافسردگی بر طینت عاشق خطاست نهج البلاغه : خطبه ها
بیان ويژگى هاى پيامبر ص و ظلم بنیامیه موعظه مردم
و من خطبة له عليهالسلام في بعض صفات الرسول الكريم ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۶۳ - ترجمه یک قطعهٔ فرانسه
یکی کودک از لانه جغدی کشید سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۳۸ - مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی
مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی و خود را بی اعتماد.
