واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۵۰ - گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو
گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو فیاض لاهیجی : ترکیبات
شمارهٔ ۳ - ترکیببند در رثای حضرت سیدالشهدا (ع)
عالم تمام نوحهکنان از برای کیست؟ امام خمینی : غزلیات
طبیب عشق
غم دل با که بگویم که مرا یاری نیست مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۱۶ - جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
جان خواست ز من دوش بت دلگسلم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند
گل ما را به آب غم سرشتند ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب چهل و هفتم - در احوال این طایفه وقت بیرون شدن از دنیا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَّذینَ تَتَوفّیهُمْ الْمَلائِکَةُ طَیِّبینَ. یعنی جان بذل کنند بطیبة النفس، گران نبود بر ایشان با خدای خویش گشتن. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴۶ - تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود
تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۷ - ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای
ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۰۷ - پیش چوگان جفایت صنما چون گویم
پیش چوگان جفایت صنما چون گویم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۴۷ - پاده چی
آن نگار پاده چی را دوش میهمان ساختم مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۴۷ - گندانی را که گند بدعت دارد
گندانی را که گند بدعت دارد اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳ - محکوم قضا، که بنده خوانند او را
محکوم قضا، که بنده خوانند او را رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۶۳ - وقت شبگیر بانگ نالهٔ زیر
وقت شبگیر بانگ نالهٔ زیر سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۲۳ - فوطه باف
گفتمش با فوطه باف امرد دکان خود نما عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۱۵ - عالم چو زکاف و نون توان آوردن
عالم چو زکاف و نون توان آوردن صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۵۸۲ - فغان که کوهکن سادهدل نمیداند
فغان که کوهکن سادهدل نمیداند طغرل احراری : غزلیات
شماره ۹۸ - می کنم جان در غم او کندن جانم عبث
می کنم جان در غم او کندن جانم عبث صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲ - رتبه بال پری باشد پر تیر ترا
رتبه بال پری باشد پر تیر ترا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۰۳ - باز از معموره دلها فغان برخاسته است
باز از معموره دلها فغان برخاسته است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰۲ - هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود
هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود
شماره ۵۵۰ - گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو
گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو فیاض لاهیجی : ترکیبات
شمارهٔ ۳ - ترکیببند در رثای حضرت سیدالشهدا (ع)
عالم تمام نوحهکنان از برای کیست؟ امام خمینی : غزلیات
طبیب عشق
غم دل با که بگویم که مرا یاری نیست مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۱۶ - جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
جان خواست ز من دوش بت دلگسلم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند
گل ما را به آب غم سرشتند ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب چهل و هفتم - در احوال این طایفه وقت بیرون شدن از دنیا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَّذینَ تَتَوفّیهُمْ الْمَلائِکَةُ طَیِّبینَ. یعنی جان بذل کنند بطیبة النفس، گران نبود بر ایشان با خدای خویش گشتن. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴۶ - تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود
تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۷ - ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای
ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۰۷ - پیش چوگان جفایت صنما چون گویم
پیش چوگان جفایت صنما چون گویم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۴۷ - پاده چی
آن نگار پاده چی را دوش میهمان ساختم مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۴۷ - گندانی را که گند بدعت دارد
گندانی را که گند بدعت دارد اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳ - محکوم قضا، که بنده خوانند او را
محکوم قضا، که بنده خوانند او را رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۶۳ - وقت شبگیر بانگ نالهٔ زیر
وقت شبگیر بانگ نالهٔ زیر سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۲۳ - فوطه باف
گفتمش با فوطه باف امرد دکان خود نما عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۱۵ - عالم چو زکاف و نون توان آوردن
عالم چو زکاف و نون توان آوردن صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۵۸۲ - فغان که کوهکن سادهدل نمیداند
فغان که کوهکن سادهدل نمیداند طغرل احراری : غزلیات
شماره ۹۸ - می کنم جان در غم او کندن جانم عبث
می کنم جان در غم او کندن جانم عبث صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲ - رتبه بال پری باشد پر تیر ترا
رتبه بال پری باشد پر تیر ترا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۰۳ - باز از معموره دلها فغان برخاسته است
باز از معموره دلها فغان برخاسته است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰۲ - هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود
هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود