رشیدالدین میبدی : ۴۱- سورة المصابیح- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله: وَ مِنْ آیاتِهِ یعنى و من آیات قدرته و دلالات وحدانیّته، اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ و ان کثرت منافعهما. و قیل: خصّا بالذکر لعبادة المجوس ایّاهما و الصابئین. عن عکرمة قال: انّ الشمس اذا غربت دخلت بحر تحت العرش فتسبّح اللَّه حتى اذا هى اصبحت استعفت ربّها من الخروج فقال لها الرب جلّ جلاله: و لم ذلک؟ و الرّب اعلم، قالت: انّى اذا خرجت عبدت من دونک، فقال لها الرب: اخرجى فلیس علیک من ذلک شىء حسبهم جهنم ابعثها الیهم مع ثلاثة عشر الف ملک یقودونها حتى یدخلوهم فیها. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۸۷ - خوشا سعادت آن دل که آب می گردد
خوشا سعادت آن دل که آب می گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۰۲ - خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد
خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۵۸ - حضور دل نبود با عبادتی که مراست
حضور دل نبود با عبادتی که مراست هاتف اصفهانی : مقطعات
قطعه ۶ - امیر داد گستر خان عادل
امیر داد گستر خان عادل فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۱ - خوش به کام همه در ساختهای یعنی چه
خوش به کام همه در ساختهای یعنی چه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۳۹ - تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟
تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟ فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۷ - تدبیر ماست در گرو عقل پیر ما
تدبیر ماست در گرو عقل پیر ما فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۹۵ - می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی
می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی محمد بن منور : منقولات
شماره ۷ - شیخ را گفتند یکی توبه کرده بود بشکست، شیخ ما گفت اگر توبه او را نشکسته بودی او ه
شیخ را گفتند یکی توبه کرده بود بشکست، شیخ ما گفت اگر توبه او را نشکسته بودی او هرگز توبه بنشکستی. صامت بروجردی : کتاب نوحههای سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه)
شمارهٔ ۱۲ - و برای او
مرو ای جان برادر سوی میدان ز بر من اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۵۰ - ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهای
ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهای فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۵۱ - غلط کردم دلت را با ترحّم آشنا کردم
غلط کردم دلت را با ترحّم آشنا کردم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۷۰ - نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۳۵ - بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریم
بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریم مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۳۲ - در بیان آنک دوزخ گوید کی قنطرهٔ صراط بر سر اوست ای مؤمن از صراط زودتر بگذر زود بشتاب تا عظمت نور تو آتش ما را نکشد جز یا مؤمن فان نورک اطفاء ناری
زآتشِ عاشقْ ازین رو ای صَفی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۹۹ - همه عالم پرست ازین منظور
همه عالم پرست ازین منظور مولوی : دفتر ششم
بخش ۴۴ - رجوع به قصهٔ رنجور
باز گَرد و قِصّهٔ رَنْجور گو فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۳۸ - همین نه لخت جگر در دهان غم دارم
همین نه لخت جگر در دهان غم دارم
۳ - النوبة الثانیة
قوله: وَ مِنْ آیاتِهِ یعنى و من آیات قدرته و دلالات وحدانیّته، اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ و ان کثرت منافعهما. و قیل: خصّا بالذکر لعبادة المجوس ایّاهما و الصابئین. عن عکرمة قال: انّ الشمس اذا غربت دخلت بحر تحت العرش فتسبّح اللَّه حتى اذا هى اصبحت استعفت ربّها من الخروج فقال لها الرب جلّ جلاله: و لم ذلک؟ و الرّب اعلم، قالت: انّى اذا خرجت عبدت من دونک، فقال لها الرب: اخرجى فلیس علیک من ذلک شىء حسبهم جهنم ابعثها الیهم مع ثلاثة عشر الف ملک یقودونها حتى یدخلوهم فیها. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۸۷ - خوشا سعادت آن دل که آب می گردد
خوشا سعادت آن دل که آب می گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۰۲ - خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد
خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۵۸ - حضور دل نبود با عبادتی که مراست
حضور دل نبود با عبادتی که مراست هاتف اصفهانی : مقطعات
قطعه ۶ - امیر داد گستر خان عادل
امیر داد گستر خان عادل فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۱ - خوش به کام همه در ساختهای یعنی چه
خوش به کام همه در ساختهای یعنی چه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۳۹ - تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟
تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟ فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۷ - تدبیر ماست در گرو عقل پیر ما
تدبیر ماست در گرو عقل پیر ما فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۹۵ - می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی
می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی محمد بن منور : منقولات
شماره ۷ - شیخ را گفتند یکی توبه کرده بود بشکست، شیخ ما گفت اگر توبه او را نشکسته بودی او ه
شیخ را گفتند یکی توبه کرده بود بشکست، شیخ ما گفت اگر توبه او را نشکسته بودی او هرگز توبه بنشکستی. صامت بروجردی : کتاب نوحههای سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه)
شمارهٔ ۱۲ - و برای او
مرو ای جان برادر سوی میدان ز بر من اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۵۰ - ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهای
ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهای فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۵۱ - غلط کردم دلت را با ترحّم آشنا کردم
غلط کردم دلت را با ترحّم آشنا کردم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۷۰ - نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۳۵ - بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریم
بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریم مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۳۲ - در بیان آنک دوزخ گوید کی قنطرهٔ صراط بر سر اوست ای مؤمن از صراط زودتر بگذر زود بشتاب تا عظمت نور تو آتش ما را نکشد جز یا مؤمن فان نورک اطفاء ناری
زآتشِ عاشقْ ازین رو ای صَفی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۹۹ - همه عالم پرست ازین منظور
همه عالم پرست ازین منظور مولوی : دفتر ششم
بخش ۴۴ - رجوع به قصهٔ رنجور
باز گَرد و قِصّهٔ رَنْجور گو فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۳۸ - همین نه لخت جگر در دهان غم دارم
همین نه لخت جگر در دهان غم دارم