پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
ذره و خفاش
در آنساعت که چشم روز میخفت
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۱۹ - در عشق
ای دلت شاه سراپردهٔ عشق
سعدی : رباعیات
رباعی ۲۳ - غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست
غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست
جامی : دفتر اول
بخش ۳۱ - در ترغیب مطالب بر مراقبه که عبارت است از نسیان رؤیة المخلوق بدوام النظر الی الخالق بنسیان رؤیة المخلوق یعنی رونده راه می باید که دائما ناظر جناب احدیت باشد و رقم نسیان و نیستی و فنا بر ناصیه جمیع مخلوقات کشد
سر مقصود را مراقبه کن
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸ - چو به ترک تاز بردی دل مستمند ما را
چو به ترک تاز بردی دل مستمند ما را
مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۴۶ - گر‌ بی‌دل و‌ بی‌دستم، وز عشق تو پابستم
گر‌ بی‌دل و‌ بی‌دستم، وز عشق تو پابستم
مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۳ - ای وصل تو آب زندگانی
ای وصل تو آب زندگانی
صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۱۳۶ - گر چه از وعدهٔ احسان فلک پیر شدیم
گر چه از وعدهٔ احسان فلک پیر شدیم
اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۱۴ - حکایت
اندرین معنی بگویم قصه ای
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۷۸ - صبر ما از دوستان ناممکن است
صبر ما از دوستان ناممکن است
فضولی : غزلیات
شماره ۸۳ - از جان بدود دل غم خالت برون نرفت
از جان بدود دل غم خالت برون نرفت
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۹۷ - نور چشمت در نظر پیداست
نور چشمت در نظر پیداست
خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۶۸ - گر تو ای شمع شبی هم نفس من باشی
گر تو ای شمع شبی هم نفس من باشی
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۱۵ - سهی قد تو به سرو کنار جو ماند
سهی قد تو به سرو کنار جو ماند
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۰ - عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار
عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۸۴ - مناجات در انتقال از فتوت به صدق
ای جوانمردی مردان از تو
مفاتیح الجنان : زیارات جامعه
زیارت جامعه صغیره
این مقام در زیارت های جامعه است که هر امامی را می توان به آن زیارت کرد و این زیارات بسیار است که ما به ذکر چند نمونه از میان آن ها اکتفا می کنیم:
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۴ - چو آفتاب نکند از رخ زمانه نقاب
چو آفتاب نکند از رخ زمانه نقاب
سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸۱ - هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد
هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد و گر به خراباتی رود به نماز کردن، منسوب شود به خمر خوردن.
سعدی : باب هفتم در عالم تربیت
حکایت عضد و مرغان خوش آواز
عضد را پسر سخت رنجور بود