بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۷۵۷ - زین عبارات جنون تحقیق بی‌ناموس نیست
زین عبارات جنون تحقیق بی‌ناموس نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۵۵ - نه همین از حرف دردآلود من خون می چکد
نه همین از حرف دردآلود من خون می چکد
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۰ - کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را
کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۱۶ - اگر از گدازم نمی گل کند
اگر از گدازم نمی گل کند
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۱ - خبر از دل اگر پرسی منم کز دل خبر دارم
خبر از دل اگر پرسی منم کز دل خبر دارم
سعدی : غزلیات
غزل ۶۰۷ - من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی
من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۳ - ز زلف آه آخر روی جانان می شود پیدا
ز زلف آه آخر روی جانان می شود پیدا
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۸ - نغمه رنگ افتاده نقش بی‌نشان تأثیر ما
نغمه رنگ افتاده نقش بی‌نشان تأثیر ما
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - همچو عنقا بی‌نیاز عرض ایجادیم ما
همچو عنقا بی‌نیاز عرض ایجادیم ما
فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - ایضاله
فرستاد دریای فضل و هنر
صفایی جندقی : رباعیات
شماره ۲۴ - برخیز و بیا شکسته حالیم نگر
برخیز و بیا شکسته حالیم نگر
خاقانی : غزلیات
غزل ۵۰ - روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشت
روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشت
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۸۶ - گمراه شدم ره سوی جانان ز که پرسم؟
گمراه شدم ره سوی جانان ز که پرسم؟
قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۶ - ای آفتاب بندهٔ تابنده رای تو
ای آفتاب بندهٔ تابنده رای تو
رشیدالدین میبدی : ۹- سورة التوبة- مدنیة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اى ایشان که بگرویدند، إِنَّ کَثِیراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ بسیارى از این دانشمندان جهودان و خداترسان ترسایان، لَیَأْکُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ مالهاى مردمان میخورند به نارواى و ناراست و ناشایست وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ و برمى‏گردانند مردمان را از راه خداى، وَ الَّذِینَ یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ و ایشان که زر و سیم گنج مى‏نهند، وَ لا یُنْفِقُونَها فِی سَبِیلِ اللَّهِ و آن را از بهر خدا نفقت نمیکنند و در جهاد با دشمن وى، فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ. (۳۴) بشارت ده ایشان را بعذابى دردنماى.
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۹۳ - مناجات در انتقال از جود به قناعت
ای محیط کرمت عرش صدف
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۷ - شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون
شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون
نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۱۹ - چندانکه ملک این کلمه بشنود شادی و نشاط بر وی غالب گشت، و دلایل فرح و ابتهاج و مخایل مسرت و ارتیاح در ناصیه مبارک او ظاهر گشت.
چندانکه ملک این کلمه بشنود شادی و نشاط بر وی غالب گشت، و دلایل فرح و ابتهاج و مخایل مسرت و ارتیاح در ناصیه مبارک او ظاهر گشت.
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۸۲ - بلا و غم خریدار آمدند از سوی تو بر من
بلا و غم خریدار آمدند از سوی تو بر من
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۴۱۱ - غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان
غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان