امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۰ - در طور شیخ
دو زلف کان مه نامهربان به تاب افکند
افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۶۸ - ای زلف بتم
زلف بتم، ای جادوی حیلت گر فتان
طغرل احراری : غزلیات
شمارهٔ ۴۰
عمرها شد می زنم در راه عشقش گام ها
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۵۷
آن چه گردون که چنین اختر تابان دارد
آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۹
یا رب مپسند کعبه گردد ناووس
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۲۶
به سر زلف دلربای منی
فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۷۱
خیزید ز بیدادگران داد بگیرید
سید حسن غزنوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۳
از لعل آبدار تو پاسخ همی رسد
فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۷۰
به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گردد
صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۱۲۵
سبحان‌الله بذات پاینده توئی
اثیر اخسیکتی : رباعیات
شمارهٔ ۲۷
دست تو، کزو گنج گهر می زاید
فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۸۲
ابر چشم از سوز دل تا گریه را سر می کند
اثیر اخسیکتی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲
بس کاین دل زار ریش کردی
فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶
هر لحظه مزن در، که در این خانه کسی نیست
اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۴۳ - در مقام عشق فرماید
عشق برآورد گرد، از سر مردان مرد
عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۱۳
گل بین که گلابِ ابر میدارد دوست
طغرل احراری : غزلیات
شمارهٔ ۲۸۹
یاد ایامی که سوی ما خرامی داشتی
قطران تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۷۰
آن بت که بهین لفظ بود دشنامش
طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۸
از دیده ام فکندی وهنگام آن نبود
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۷۱
تا به کی جانا دلم پر خون کنی