ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۰
بحسن روی تو ای آفتاب خرگاهی نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۱۵۴
باز شدم جلوه گر ماه رخت در نظر فصیحی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱
خورشید مباش بخت ما گو مه باش ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۵
صعب‌تر عیب جهان سوی خرد چیست ؟ فناش صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۶۱ - عبدالولی
مگر عبدلولی دور از تکلف صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷۲
ما را چو از عدم بوجود اوفتاد راه صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۶
گم گردد آسمان و زمین در فضای دل صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۳
هست این کون و مکان گوی خم چوگان عشق صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۱
دانم که ره کعبه و بتخانه کدامست طغرل احراری : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۵
گر چه در راه محبت در تک و تازم هنوز سعدی : قطعات
شمارهٔ ۸۹
حاکم ظالم به سنان قلم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲۱
آن را که ز وصل او خبر بود عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲۰
شبی کز زلف تو عالم چو شب بود حاجب شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۸۷
بر سر خاکم اگر یار گذاری بکند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۸
قومی که در فنا به دل یکدگر زیند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۷
دل ز جان برگیر تا راهت دهند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۶
آنها که در حقیقت اسرار می‌روند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۵
اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۴
عاشقان چون به هوش باز آیند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۳
سر مستی ما مردم هشیار ندانند