امیر معزی : قصاید
شماره ۳۱۰ - کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام
کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۹۶ - فضل خدای را که تواند شمار کرد
فضل خدای را که تواند شمار کرد نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی
چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۳ - نجار
دلبر نجار من بیرون شد از مأوای خود فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۴ - ای که با ما وعدها کردی خلاف
ای که با ما وعدها کردی خلاف قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۵۹ - هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید
هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۷۶ - چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز
چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۳۶ - زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد
زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٣ - فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان
فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان امیر معزی : رباعیات
شماره ۷۲ - گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد
گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۴۹ - دیدیم، سواد هند حیرت زار است
دیدیم، سواد هند حیرت زار است واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۹۳ - ای آنکه نباشد از نمازت جز نام
ای آنکه نباشد از نمازت جز نام قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۲ - هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما
هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی ۹۴ - به سیر باغ رفتم باختم من
به سیر باغ رفتم باختم من نسیمی : اشعار عربی و ملمع
شماره ۱ - انی لقد اتصلت بالذات
انی لقد اتصلت بالذات خاقانی : قطعات
شماره ۲۰۴ - منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را
منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۵۳ - به آقا محمد جندقی پیشخدمت سیف الله میرزا نوشته
ای از برم دور همانا خبرت نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷ - تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما
تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۹۱ - نازم آن سرو خرامان را که از بس ناز دارد
نازم آن سرو خرامان را که از بس ناز دارد افسرالملوک عاملی : کوروش نامه
وصیت دیو کس به فرزند خود
دیو کس چودریافت پایان خویش
شماره ۳۱۰ - کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام
کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۹۶ - فضل خدای را که تواند شمار کرد
فضل خدای را که تواند شمار کرد نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی
چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۳ - نجار
دلبر نجار من بیرون شد از مأوای خود فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۴ - ای که با ما وعدها کردی خلاف
ای که با ما وعدها کردی خلاف قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۵۹ - هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید
هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۷۶ - چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز
چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۳۶ - زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد
زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٣ - فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان
فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان امیر معزی : رباعیات
شماره ۷۲ - گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد
گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۴۹ - دیدیم، سواد هند حیرت زار است
دیدیم، سواد هند حیرت زار است واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۹۳ - ای آنکه نباشد از نمازت جز نام
ای آنکه نباشد از نمازت جز نام قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۲ - هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما
هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی ۹۴ - به سیر باغ رفتم باختم من
به سیر باغ رفتم باختم من نسیمی : اشعار عربی و ملمع
شماره ۱ - انی لقد اتصلت بالذات
انی لقد اتصلت بالذات خاقانی : قطعات
شماره ۲۰۴ - منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را
منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۵۳ - به آقا محمد جندقی پیشخدمت سیف الله میرزا نوشته
ای از برم دور همانا خبرت نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷ - تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما
تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۹۱ - نازم آن سرو خرامان را که از بس ناز دارد
نازم آن سرو خرامان را که از بس ناز دارد افسرالملوک عاملی : کوروش نامه
وصیت دیو کس به فرزند خود
دیو کس چودریافت پایان خویش
