ادیب الممالک : مفردات
شمارهٔ ۱۰
طراز خاتم شاهنشهی به لوح ابد قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۰
آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۹
کارم از دست بشد دستِ من و دامنِ تو ملکالشعرای بهار : دل مادر
دیدار سواری ز پیر زال در بیشه
شیرمردی ز سواران دلیر جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۵
به دل چو سنگدلانی به مهربانی سست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۹۵
ای یاد تو تسبیح زبان و لب من اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۳۸
با ذوق گریه از دل خوناب کم نگردد ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادر
ای شمع شبستان من، ای مام گرام جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)
کسی ندیده ندامت ز تارک دنیا آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۷۴
وصال دوست بمحشر زبس یقین دارم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲
تیری ز کمانخانه ی ابروی تو جست مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنج
ای حصن مرنج وای آنکس کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۵۲ - وله ایضا
از رضی الملک الحق شرمساری حاصلست افسر کرمانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۷
زلف، در آتش روی تو، چو در تاب شود ادیب الممالک : مفردات
شمارهٔ ۴
یک قطره ز آب گرم و یک ذره وفا اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۷۶
چه عقل و دانش و هوشیست بر کمال مرا بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۴
چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۰۲
سنگ جفا بقصد دل زار خسته ام رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۰
دیدن آن سرو نازم آرزوست هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلامُ فی الْفَرقِ بینَ المعجزات و الکرامات
و چون درست شد که بر دست کاذب معجزه و کرامات محال بود، لامحاله فرقی ظاهرتر بباید تا تو را معلوم و مبین شود. پس بدان که شرط معجزات اظهار است و از آنِ کرامات کتمان، و ثمرهٔ معجزه به غیر بازگردد و کرامت خاص مر صاحب کرامت را بود. و نیز صاحب معجزه قطع کند که این معجزه است و ولی قطع نتواند کرد که این کرامت است یا استدراج و نیز صاحب معجز اندر شرع تصرف کند و اندر ترتیب نفی واثبات آن به فرمان خدای بگوید و بکند و صاحب کرامات را اندر این، بهجز تسلیم و قبول احکام روی نیست؛ از آنچه به هیچ وجه کرامت ولی مر حکم شرع نبی را منافات نکند.
شمارهٔ ۱۰
طراز خاتم شاهنشهی به لوح ابد قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۰
آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۹
کارم از دست بشد دستِ من و دامنِ تو ملکالشعرای بهار : دل مادر
دیدار سواری ز پیر زال در بیشه
شیرمردی ز سواران دلیر جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۵
به دل چو سنگدلانی به مهربانی سست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۹۵
ای یاد تو تسبیح زبان و لب من اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۳۸
با ذوق گریه از دل خوناب کم نگردد ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادر
ای شمع شبستان من، ای مام گرام جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)
کسی ندیده ندامت ز تارک دنیا آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۷۴
وصال دوست بمحشر زبس یقین دارم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲
تیری ز کمانخانه ی ابروی تو جست مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنج
ای حصن مرنج وای آنکس کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۵۲ - وله ایضا
از رضی الملک الحق شرمساری حاصلست افسر کرمانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۷
زلف، در آتش روی تو، چو در تاب شود ادیب الممالک : مفردات
شمارهٔ ۴
یک قطره ز آب گرم و یک ذره وفا اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۷۶
چه عقل و دانش و هوشیست بر کمال مرا بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۴
چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۰۲
سنگ جفا بقصد دل زار خسته ام رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۰
دیدن آن سرو نازم آرزوست هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلامُ فی الْفَرقِ بینَ المعجزات و الکرامات
و چون درست شد که بر دست کاذب معجزه و کرامات محال بود، لامحاله فرقی ظاهرتر بباید تا تو را معلوم و مبین شود. پس بدان که شرط معجزات اظهار است و از آنِ کرامات کتمان، و ثمرهٔ معجزه به غیر بازگردد و کرامت خاص مر صاحب کرامت را بود. و نیز صاحب معجزه قطع کند که این معجزه است و ولی قطع نتواند کرد که این کرامت است یا استدراج و نیز صاحب معجز اندر شرع تصرف کند و اندر ترتیب نفی واثبات آن به فرمان خدای بگوید و بکند و صاحب کرامات را اندر این، بهجز تسلیم و قبول احکام روی نیست؛ از آنچه به هیچ وجه کرامت ولی مر حکم شرع نبی را منافات نکند.
