صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۳ - مده از دست در پیری شراب ارغوانی را
مده از دست در پیری شراب ارغوانی را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴ - به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را
به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۲ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
ای لب لعل تو روح بخش مسیحا سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۴۹ - چه ممسکی که ز جود تو قطرهای نچکد
چه ممسکی که ز جود تو قطرهای نچکد نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۱۷ - پند دادن پدر مجنون را
چون دید پدر به حال فرزند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۶ - کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را
کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵ - نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را
نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۸۴ - دارم دل افروخته چون خلوت فانوس
دارم دل افروخته چون خلوت فانوس سهراب سپهری : حجم سبز
تپش سایه دوست
تا سواد قریه راهی بود. سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چی
پاده چی امرد ندارد کار با بود و نبود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۹۷ - نگار من ز منش گرچه عار می آید
نگار من ز منش گرچه عار می آید طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۱۲ - شیرین به چشم کس ننماییم همچو اشک
شیرین به چشم کس ننماییم همچو اشک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۷ - غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را
غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۳۶ - من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره بعدد کوفیان هفتاد و هشت آیتست، و بعدد بصریان هفتاد و پنج آیت، و هزار و دویست و نود و یک کلمت و پنج هزار و هفتاد حرف. جمله بمکه فرو آمد مگر سه آیت که در مدنیّات شمرند، «هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِی رَبِّهِمْ» الى قوله «إِلى صِراطِ الْحَمِیدِ»، بعضى مفسّران گفتند سوره همه مدنى است مگر چهار آیت: «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِیٍّ» الى آخر اربع آیات. و قیل کلّها مکّیّة الّا اربع آیات: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ» الى آخر الآیتین، و قوله تعالى: «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا» الى آخر الآیتین. و در این سوره سه آیت منسوخ است بآیت سیف، اوّل: «قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَکُمْ نَذِیرٌ مُبِینٌ»، دیگر «وَ إِنْ جادَلُوکَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ» این هر دو آیت منسوخ است بآیت سیف، سوّم «وَ جاهِدُوا فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ» نسخها اللَّه تعالى بقوله: «فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ». و عن ابىّ بن کعب قال قال رسول اللَّه (ص): «من قرأ سورة الحجّ اعطى من الاجر کحجّة حجّها و عمرة اعتمرها بعدد من حجّ و اعتمر فیما مضى و فیما بقى. هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۸۴ - در کوی تو آمد به سرم سنگ ملامت
در کوی تو آمد به سرم سنگ ملامت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۸ - زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را
زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۱۸ - در بیان اقسام سالکان راه اله و تفاوت مراتب ایشان
چار قسم اند سالکان راه دین امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۴۹ - هزار سال ترا بینم و نگردم سیر
هزار سال ترا بینم و نگردم سیر مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۷۱ - هم در مدح او
روز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان
غزل ۴۴۳ - مده از دست در پیری شراب ارغوانی را
مده از دست در پیری شراب ارغوانی را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴ - به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را
به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۲ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
ای لب لعل تو روح بخش مسیحا سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۴۹ - چه ممسکی که ز جود تو قطرهای نچکد
چه ممسکی که ز جود تو قطرهای نچکد نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۱۷ - پند دادن پدر مجنون را
چون دید پدر به حال فرزند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۶ - کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را
کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵ - نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را
نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی را اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۸۴ - دارم دل افروخته چون خلوت فانوس
دارم دل افروخته چون خلوت فانوس سهراب سپهری : حجم سبز
تپش سایه دوست
تا سواد قریه راهی بود. سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چی
پاده چی امرد ندارد کار با بود و نبود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۹۷ - نگار من ز منش گرچه عار می آید
نگار من ز منش گرچه عار می آید طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۱۲ - شیرین به چشم کس ننماییم همچو اشک
شیرین به چشم کس ننماییم همچو اشک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۷ - غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را
غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی را مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۳۶ - من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره بعدد کوفیان هفتاد و هشت آیتست، و بعدد بصریان هفتاد و پنج آیت، و هزار و دویست و نود و یک کلمت و پنج هزار و هفتاد حرف. جمله بمکه فرو آمد مگر سه آیت که در مدنیّات شمرند، «هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِی رَبِّهِمْ» الى قوله «إِلى صِراطِ الْحَمِیدِ»، بعضى مفسّران گفتند سوره همه مدنى است مگر چهار آیت: «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِیٍّ» الى آخر اربع آیات. و قیل کلّها مکّیّة الّا اربع آیات: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ» الى آخر الآیتین، و قوله تعالى: «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا» الى آخر الآیتین. و در این سوره سه آیت منسوخ است بآیت سیف، اوّل: «قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَکُمْ نَذِیرٌ مُبِینٌ»، دیگر «وَ إِنْ جادَلُوکَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ» این هر دو آیت منسوخ است بآیت سیف، سوّم «وَ جاهِدُوا فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ» نسخها اللَّه تعالى بقوله: «فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ». و عن ابىّ بن کعب قال قال رسول اللَّه (ص): «من قرأ سورة الحجّ اعطى من الاجر کحجّة حجّها و عمرة اعتمرها بعدد من حجّ و اعتمر فیما مضى و فیما بقى. هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۸۴ - در کوی تو آمد به سرم سنگ ملامت
در کوی تو آمد به سرم سنگ ملامت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۸ - زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را
زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۱۸ - در بیان اقسام سالکان راه اله و تفاوت مراتب ایشان
چار قسم اند سالکان راه دین امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۴۹ - هزار سال ترا بینم و نگردم سیر
هزار سال ترا بینم و نگردم سیر مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۷۱ - هم در مدح او
روز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان