عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۲۱۸
هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم
نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۱۷۲
مهی دارم که انوار جمالش
خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۳
جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۰۲۴
دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخن
قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۱۲۱
درد از طفلی لازمه هر فردست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۶۵۱
ژاله از نرگس فرو بارید و گل را آب داد
عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۳ - از قطعات
کوس تو اندر خوردنی، هر روزگار اندر منه
رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ روایت کنند از عمرو بن شرحبل که گفت عمر خطاب دعا کرد و گفت: اللهم بیّن لنا فى الخمر بیانا شافیا، بار خدایا! در کار خمر ما را بیانى ده شافى، آیتى روشن و حکمى پیدا رب العالمین آیت فرستاد که در سورة البقرة است: یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ.
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹۷
یک خنده بزن، زان لب لعل شکرآلود
اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۱۴۱ - الصفا
سجاده به روی آب انداخته گیر
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۰
گفتم که: اگر چه آفت جان منی
قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۸
چون منصب عاشقی فلک داد مرا
شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۹ - پری و فروغ
ز دریچه های چشمم نظری به ماه داری
آذر بیگدلی : حکایات
شمارهٔ ۲۶ - حکایت
یکی روز رفتم بباغی ز کاخ
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷۹
عیش ما یک عشوه از چشم سیاه او بس است
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۹
بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۹
کس چه داند آنچه من ز آن شوخ رعنا می‌کشم
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۶
گر شدیم از کویت ای ترک ختا باز آمدیم
عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شمارهٔ ۴۶
در عشق تو زاری وندم آوردیم
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۰
دست گیرید و بدستم می گلفام دهید