امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۹۴ - هر که دل با دلربایی می نهد
هر که دل با دلربایی می نهد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲۸ - با نخل خوشی همیشه پیوند بزن
با نخل خوشی همیشه پیوند بزن رضیالدین آرتیمانی : مقطعات و غزلیات ناتمام
۱۸
در قتل من بغیر نهان یار بودهای خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۶
من بی می ناب زیستن نتوانم، نظام قاری : قطعات
شماره ۲۸ - میلک و میخک و کرباس و قدک در کارند
میلک و میخک و کرباس و قدک در کارند ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۱۹ - گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش
گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۱ - ای از ازل به ماتم تو در بسیط خاک
ای از ازل به ماتم تو در بسیط خاک ملا احمد نراقی : باب چهارم
فضیلت عیب پوشی کردن
و مخفی نماند که ضد این صفت خبیثه، عیب پوشی کردن و پرده بر بدیهای مردم افکندن است و ثواب آن بسیار، و فضیلت آن خارج از حیز شمار است. غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۰ - فصل (ادخار برای چه کسانی اولی تر است)
بدان که اگر کسی چنان بود که ادخار نکند دل وی مضطرب خواهد شد و چشم بر خلق خواهد داشت، وی را ادخار اولی تر. بلکه اگر چنان بود که دل وی آرام نگیرد و به ذکر و فکر مشغول نشود، مگر که ضیاعی دارد که کفایت وی درآید، وی را این اولیتر که به قدر کفایت ضیاع دارد که مقصود از این همه دل است تا به ذکر خدای تعالی مستغرق شود. و بعضی از دلها چنان است که بودن مال وی را مشغول دارد و در درویشی شاکر بود، این شریف بود، و بعضی آن که بی قدر کفایت شاکر نبود، این کس را ضیاع اولیتر، اما آن که بی زیادتی و تحمل شاکر نباشد، این دل نه از جمله دلهای اهل دین است، این خود در حساب نیاید. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۲۸ - چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند
چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۵۲ - بردی دلم اگرچه ندارم شکایتی
بردی دلم اگرچه ندارم شکایتی مولوی : غزلیات
غزل ۶۸۸ - روی تو به رنگ ریز کان ماند
روی تو به رنگ ریز کان ماند عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۴۲ - مدح سلطان محمود
شاه ابوالقاسم بن ناصر دین وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۵ - ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما
ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما ترانه های کودکانه : بخش اول
دختر من
ای گل من ای گل من بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۳۹ - کیسه پرداز خیال شادی و غم رفتهای
کیسه پرداز خیال شادی و غم رفتهای بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۵۲ - چهر توچون آتش آمد زلف توچون دودشد
چهر توچون آتش آمد زلف توچون دودشد ملکالشعرای بهار : مسمطات
تا کی و تا چند؟
ای وطنخواهانسرگشته وحیرانتاچند؟ شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۷۶ - اسم و صفت و مظاهر و مظهر کو
اسم و صفت و مظاهر و مظهر کو اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۵۹ - جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
شماره ۷۹۴ - هر که دل با دلربایی می نهد
هر که دل با دلربایی می نهد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲۸ - با نخل خوشی همیشه پیوند بزن
با نخل خوشی همیشه پیوند بزن رضیالدین آرتیمانی : مقطعات و غزلیات ناتمام
۱۸
در قتل من بغیر نهان یار بودهای خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۶
من بی می ناب زیستن نتوانم، نظام قاری : قطعات
شماره ۲۸ - میلک و میخک و کرباس و قدک در کارند
میلک و میخک و کرباس و قدک در کارند ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۱۹ - گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش
گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۱ - ای از ازل به ماتم تو در بسیط خاک
ای از ازل به ماتم تو در بسیط خاک ملا احمد نراقی : باب چهارم
فضیلت عیب پوشی کردن
و مخفی نماند که ضد این صفت خبیثه، عیب پوشی کردن و پرده بر بدیهای مردم افکندن است و ثواب آن بسیار، و فضیلت آن خارج از حیز شمار است. غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۰ - فصل (ادخار برای چه کسانی اولی تر است)
بدان که اگر کسی چنان بود که ادخار نکند دل وی مضطرب خواهد شد و چشم بر خلق خواهد داشت، وی را ادخار اولی تر. بلکه اگر چنان بود که دل وی آرام نگیرد و به ذکر و فکر مشغول نشود، مگر که ضیاعی دارد که کفایت وی درآید، وی را این اولیتر که به قدر کفایت ضیاع دارد که مقصود از این همه دل است تا به ذکر خدای تعالی مستغرق شود. و بعضی از دلها چنان است که بودن مال وی را مشغول دارد و در درویشی شاکر بود، این شریف بود، و بعضی آن که بی قدر کفایت شاکر نبود، این کس را ضیاع اولیتر، اما آن که بی زیادتی و تحمل شاکر نباشد، این دل نه از جمله دلهای اهل دین است، این خود در حساب نیاید. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۲۸ - چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند
چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۵۲ - بردی دلم اگرچه ندارم شکایتی
بردی دلم اگرچه ندارم شکایتی مولوی : غزلیات
غزل ۶۸۸ - روی تو به رنگ ریز کان ماند
روی تو به رنگ ریز کان ماند عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۴۲ - مدح سلطان محمود
شاه ابوالقاسم بن ناصر دین وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۵ - ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما
ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما ترانه های کودکانه : بخش اول
دختر من
ای گل من ای گل من بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۳۹ - کیسه پرداز خیال شادی و غم رفتهای
کیسه پرداز خیال شادی و غم رفتهای بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۵۲ - چهر توچون آتش آمد زلف توچون دودشد
چهر توچون آتش آمد زلف توچون دودشد ملکالشعرای بهار : مسمطات
تا کی و تا چند؟
ای وطنخواهانسرگشته وحیرانتاچند؟ شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۷۶ - اسم و صفت و مظاهر و مظهر کو
اسم و صفت و مظاهر و مظهر کو اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۵۹ - جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
