اجتماعی

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۴۰ - دیدم بسی زمانه مردآزمای را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۱ - بشکافت غم این جان جگرخواره ما را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۷ - بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۶ - روی تو به پیش نظر آسایش جان است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۵۷ - مفلسی از پادشایی خوشتر است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۴۰۶ - ای داشته به سر ز رعونت کلاه کج امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۴۰۷ - توانگری به دل است، ای گدای با صد گنج امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۴۱۴ - صبا می جنبد و آن مست ما را خواب می آید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۰۶ - گر بار دگر ماه من از بام برآید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۶۸ - کالبد از دل تهی شد، گر چه جان بیرون رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۲۵ - گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۵۸ - باز آن سوار مست به نخچیر می رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۵۰ - جوان و پیر که در بند مال و فرزندند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۰۱ - نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۳۰ - بیار، ساقی، دریای بیکرانه به سویم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۲۶ - روزی که به عالم است شب دان امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۷۲ - تا چند کوشی آخر در خون بیگناهان امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۶۰۹ - ای شکل و بالایت بلا، از بهر جان مردمان امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۷۱۶ - ای دهلی و ای بتان ساده امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۷۷۵ - فریاد کاندر شهر ما خون می کند عیاره ای