غزل ۳۰۹۷ - دمی چون صبح می خواهم درین عالم زمن باشد
غزل ۳۱۱۰ - طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد
غزل ۳۱۱۵ - دل بی آرزو آسوده از تشویش می باشد
غزل ۳۱۳۲ - سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد
غزل ۳۱۳۶ - نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد
غزل ۳۱۶۳ - ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می ماند
غزل ۳۱۷۶ - همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیند
غزل ۳۱۹۰ - زقید جسم جانهای عزیز آسان برون آید
غزل ۳۲۴۴ - آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبد
غزل ۳۲۴۹ - هرکجا پرتو جانانه ما می افتد
غزل ۳۲۶۴ - در واکرده، در بسته ز دربان گردد
غزل ۳۲۸۶ - صبر در عشق ز دلها سفری می گردد
غزل ۳۳۱۰ - دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟
غزل ۳۳۲۴ - دل آگاه ز تن فکر رهایی دارد
غزل ۳۳۵۲ - رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرد
غزل ۳۴۰۹ - زنگ غفلت ز دل من نگران می خیزد
غزل ۳۴۲۵ - خارج از پرده آهنگ نمی باید شد
غزل ۳۴۴۸ - اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید
غزل ۳۴۵۰ - آتش قافله ما دل روشن باشد
غزل ۳۴۸۳ - نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند