غزل ۳۸۹۹ - سبکروان ز خم آسمان برآمده اند
غزل ۳۹۰۸ - اگر ز چهره داغم نقاب بردارند
غزل ۳۹۰۹ - کسان که جانب هم را نگه می دارند
غزل ۳۹۱۲ - سبکروان ز غم روزگار بیخبرند
غزل ۳۹۱۴ - مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرند
غزل ۳۹۵۲ - خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند
غزل ۳۹۶۲ - اگر چه روی من از درد زعفرانی بود
غزل ۳۹۸۲ - اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشود
غزل ۴۰۴۱ - روی تو صبر از دل بیتاب می برد
غزل ۴۰۶۰ - تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد
غزل ۴۰۸۱ - نالان مباد هر که به فریاد من رسد
غزل ۴۱۰۳ - از شب نشین هند دل من سیاه شد
غزل ۴۱۰۸ - اشکم به خاک چهره سیلاب می کشد
غزل ۴۱۲۴ - نه آسمان سبو کش میخانه تواند
غزل ۴۱۲۵ - جمعی که دل به طره طرار بسته اند
غزل ۴۱۳۲ - دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اند
غزل ۴۱۴۰ - جمعی که ره به چشم و دل سیر برده اند
غزل ۴۱۴۱ - جمعی که جان به لب گویا سپرده اند
غزل ۴۱۴۲ - آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اند
غزل ۴۱۵۷ - قربانیان شکفته به قصاب برخورند