اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۴ - کاسه زانوست جام جم دل آگاه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۵ - دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۸ - از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۹ - بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۱ - نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۸ - کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۰ - از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۱ - از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۵ - طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۳ - سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۷ - از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱ - آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۲ - صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳ - هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۴ - از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۳ - راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۷ - با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۳ - یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴ - خون دل را باده گلفام می دانیم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۹ - تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما