اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۷۳ - عقل سدی است درین راه که برداشتنی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۷۶ - ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۸۵ - چمن سبز فلک را چمن آرایی هست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۹۲ - حال گویاست اگر تیغ زبان گویا نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۱۷ - از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۲۴ - دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۳۸ - از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۴۳ - هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۵۸ - حضور دل نبود با عبادتی که مراست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۶۱ - به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۷۰ - نهال شمع ز سبزی ازان برومندست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۷۴ - خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۷۷ - حضور خاطر اگر در نماز معتبرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۷۹ - ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۸۱ - بهار عنبر شبها سفیده سحرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۸۲ - مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۸۴ - به دل چو کوه، گران گر چه این کهن دیرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۸۶ - به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۸۹ - به دام خلق مقید شدن گل هوس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۹۲ - زمین ز سایه ابر بهار گلپوش است