اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۹۷ - نه انجم است که زینت فروز نه فلک است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۰۲ - ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۰۹ - همیشه دیده سوزن ازان به دنبال است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۱۳ - فراغ بال طمع کردن از فلک خام است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۱۴ - همین نجابت ذاتی است آنچه محترم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۱۷ - ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۱۸ - زمین ز جلوه قربانیان گلستان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۲۰ - عنان نفس کشیدن جهاد مردان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۲۱ - به غیر دل همه عالم سراب حرمان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۲۲ - خزان بیجگران نوبهار مردان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۲۳ - بلند نام نگردد کسی که در وطن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۳۷ - ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۴۸ - ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۵۳ - کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۶۲ - ز موج لاله و گل باغ عالم آبی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۶۳ - ز یار لطف نهان خواستن فزون طلبی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۶۵ - به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۶۷ - میی که درد ندارد صفای درویشی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۷۶ - خوشم به درد که در پرده شکیبایی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۸۰ - نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دست