اخلاق

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۵۳ - مصر شرف از حسن ادب یوسف جان یافت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۶ - کدورت غم هجرت بیک نگاه برفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۴ - جهان جوان ز بهار و خزان پیری ماست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۴۲ - چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۶ - پیر مغان گدای درش همچو ما بسی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۷۶ - عنان کار نه دردست مصلحت بین است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹۸ - آنکه فرشته را ازو دست امید کوته است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۰۰ - می خور که فکر عالم پر غم نباشدت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۲۷ - خرم دلی که ره بسر کار خویش برد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۳۲ - شاهان اگر بصحبت رندان نظر کنند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۴۱ - تا جهان بوده است با نیکان بدان در کینه اند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۴۵ - گرچه در پای تو ای شمع بسی سوخته اند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۵۱ - جمعی که دل بهرزه پریشان نکرده اند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۵۳ - بسکه از گرم اختلاطی گلرخان آتش وشند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۶۶ - قناعت از دو عالم میتوان کرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۹۳ - فراخ دستی گل داد عیش و مستی داد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۵۱ - دلا، ز تخت سلیمان کسی چه یاد دارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۶۸ - مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۵۹ - هر که مفلس گشت رسوای خلایق میشود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۰۴ - بذات حق که مرا تا وجود خواهد بود