اخلاق

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۲۹ - هیچ لب تشنه به میخانه سری بر نکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۵۰ - گر کاکلی بتان بسر خود رها کنند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۶۸ - خوبان سمن چهره ستم خوی نباشند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۹۷ - حسنت که ذره را مه تابنده میکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۰۱ - خوش آنک مست شوی تا بهانه برخیزد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۰۶ - به تاج عشق سر آدمی عزیز بود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۱۳ - عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۲۱ - شهسوارا، ز من سوخته خرمن مگذر اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۲۳ - پایه معراج جان خواهی ز دنیا درگذر اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۲۶ - یا مکن قول بتان گوش و بما خرده مگیر اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۳۶ - بسنگی دوستان را یاد میدار اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۷۰ - گدای دل شو و فارغ ز پادشاهی باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۷۳ - مرو از دیده چو برق و بمن زار ببخش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۷۶ - ای دل گه وصلش بجوار دگران باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۷۸ - امشب که چراغ نظری چرب زبان باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۰ - دلا چو باز گریزان ز وصل مردم باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۱ - گریه خواهد ریخت خون من تو خود آسوده باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۲ - ما که از اول بلی گفتیم با دلدار خویش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۷ - از یار مکن ناله و لب بسته ز غم باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۹ - کوی او خواهی دلا محنت کش اغیار باش