استعاره

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۶۱۵ - حسن از دیدن خود بر سر بیداد آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۹۹۷ - مرا تعجب ازان پر حجاب می آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۱۲ - از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۱۷ - چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۶۴ - عاشق که حرف عشق به اغیار می زند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۸۰ - معشوق کی زاهل هوس یاد می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۱۲ - از پختگی است گر نشد آواز ما بلند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۶۴ - خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۰۰ - از دم تیغ است آن موی کمر خونریزتر صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۸۵ - چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۳۵ - ز شست صاف از دل می جهد گرم آنچنان تیرش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۵۰ - حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۰۰ - بس که زند موج نور سرو روانش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۲۲ - در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۲۵ - می گدازد زین شراب آتشین مینای شمع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۵۰ - شده است هرسو برتنم فتیله داغ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۵۸ - گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدف صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۶۴ - ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۶۵ - زده است شرم لبت مهر بردهان صدف صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۹۲ - سر چو دود از روزن اختر برون آورده ام