۱۴
۷
غزل ۱۷۱ - مرا دردی است که از داروی راحت بیش می گردد
غزل ۱۷۶ - هجران شب تار ما ندارد
غزل ۱۸۰ - ما کسی را نشناسیم که غم نشناسد
غزل ۱۹۵ - آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
غزل ۱۹۶ - گره در کام دل از بخت زبون نگشاید
غزل ۱۹۸ - چند بی بهره شود دیدهٔ گریانی؛ چند؟
غزل ۲۱۸ - هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم
غزل ۲۳۳ - روی گرمی کو که داغم باز بوی خون دهد
غزل ۲۴۰ - آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند
غزل ۲۴۴ - از دیده ام کدام نفس خون نمی رود
غزل ۲۵۹ - به یادم هرگز آن نخل قد موزون نمی آید
غزل ۲۶۱ - ز شهر دل به گوشم هر نفس فریاد می آید
غزل ۲۶۷ - ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد
غزل ۲۷۸ - دلم در عاشقی با زخم زهر آلود می گردد
غزل ۲۸۲ - به لحد چگونه زین غم، دلم آرمیده باشد
غزل ۲۸۴ - ز صوت بلبل اندر بوستان فرزانه می گرید
غزل ۲۹۵ - دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود
غزل ۲۹۹ - کدام لحظه دلم گرد غم نمی گردد