غزل ۷۵۹ - یاقوت کهربا شود از آه سرد ما
غزل ۷۶۲ - داغ است لاله زار دل دردمند ما
غزل ۷۷۰ - آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ ما
غزل ۷۸۸ - از بس سترد گرد ملال از جبین ما
غزل ۸۴۷ - بیخودی رفتن است دلها را
غزل ۸۶۵ - بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب
غزل ۹۲۷ - دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت
غزل ۹۴۲ - از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟
غزل ۹۴۴ - روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟
غزل ۹۴۶ - کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست
غزل ۹۷۲ - دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرست
غزل ۱۰۴۴ - سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل است
غزل ۱۱۲۳ - سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است
غزل ۱۱۳۶ - داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده است
غزل ۱۱۴۸ - بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است
غزل ۱۱۵۳ - از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است
غزل ۱۱۵۷ - آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است
غزل ۱۱۶۴ - من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است
غزل ۱۲۰۵ - مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی است
غزل ۱۲۰۸ - هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بست