اندوه

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۳۵ - آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۳۸ - دل من تیره ز بسیاری گفتار شده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۵۲ - خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۸۳ - خلوت آینه را طوطی غمازی هست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۸۷ - محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۹۷ - شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۰۳ - گر چه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۳۶ - اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۳۷ - هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۴۴ - خیال آب مرا در سرابها انداخت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۴۷ - ز شرم در حرم وصل جان محرم سوخت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۵۲ - ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۵۵ - شکستگی دل از دیده ترم پیداست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۰۷ - دل رمیده ما را صدای پا سنگ است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۱۶ - قماش چهره یار از بهار معلوم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۳۳ - فلک دو تا ز گرانباری گناه من است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۳۶ - حذر کنید ز چشمی که آسمان گون است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۳۸ - رکاب عزم تو در دست خواب سنگین است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۵۴ - رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۵۶ - چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟