اندوه

صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۰ - ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۴ - نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۳۶ - دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۳ - مده از دست در پیری شراب ارغوانی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۷ - گریه سوختگان اشک کباب است ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۵ - ما که در خم ننمودیم فلاطون خود را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۰ - عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۳ - برسانید به خاک قدم یار مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۴ - از گلستان نشود غنچه دل باز مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۸ - دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۱ - گریه بسیار بود نو به وجود آمده را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۹ - تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۱ - حلقه هر در باغی نشود دیده ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۲ - گر چه از درد خزانی شده رخساره ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۵ - آب حیوان زند آب در میخانه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۶ - سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۰ - چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۳ - دل نگردید شب وصل تهی از گله ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۸ - نداد عشق گریبان به دست کس ما را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۲ - ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟