اندوه

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۴۴ - زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۴۸ - غبار غم به می از جان غم پرور نمی خیزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۵۸ - غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۶۸ - که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۷۱ - چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۹۳ - خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۲ - نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین روید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۸ - زدل در سینه غیر از آه غم پرور نمی ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۸۲ - کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۹۵ - غم عالم به دل از دیده خونبار می آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۱ - ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۸ - به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۳۸ - زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۲۵ - پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۳۸ - کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۳۹ - روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۰ - چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۹۹ - اشک گرمم جگر وادی محشر سوزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۳۵ - ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۶۴ - دل پیران کهنسال غمین می باشد