اندوه

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۷ - بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۲۳ - غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۲۸ - زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳۹ - تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۴۶ - چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۴۹ - عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۷ - خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۷۸ - یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۸۱ - آه سردی ناتوانان را به فریاد آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۸۴ - می شود دل مضطرب چون گریه ام زور آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۲۲ - بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۳۱ - هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۳۴ - درد من خاطر نشان یار بی پروا نشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۵۹ - عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۱ - از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۶ - از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۷ - از دیار مردمی دیار در عالم نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۸ - حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۷۸ - از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۹۰ - تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند