اندوه

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۹۱ - تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۹۳ - از دست رفت دامن یاری که داشتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۹۶ - امشب به آه سرد ره خواب می زدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۹۹ - بی خواست بس که بار دل گلستان شدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۰۳ - با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۰۸ - از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۱۰ - از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۱۸ - از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۱۹ - چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۲۱ - چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۲۴ - دل را جلا به دیده نمناک می کنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۲۹ - تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۳۴ - عمری است ما لب از طمع خام بسته ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۳۶ - خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۴۵ - ما نقض دلپذیر ورقهای ساده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۵۳ - ما نقل باده را ز لب جام کرده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۵۵ - از آه دام موج به دریا فکنده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۱ - ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۲ - ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۶ - ما گر چه در بلندی فطرت یگانه ایم