اندوه

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۲۶ - صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۳۷ - من و تصوّر ترک غمت خیال محال است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۷۷ - دوش بی او شمع بزم ما ز حد افزون گریست فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۸۴ - دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۹۸ - به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۰۵ - غمت به سینه مرا جای مدّعا نگذاشت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۰۷ - خوی از جبین مریز که قدر گلاب رفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۰۸ - زلف ساقی از کف و دامان یار از دست رفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۱ - سر رفت و داغ عشق بتان از سرم نرفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۵ - تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۸ - درد مرا به عیسی مریم چه احتیاج فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۳۹ - شکاری گر به دام افتد چه شد، زینها هزار افتد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۴۷ - دل مسیح ز دردم شکسته می‌گردد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۵۹ - ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بسته‌ای دارد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۸۲ - امشب که از نم مژه آبم نمی‌برد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۲ - کثرت غم در دلم بر یاد او جا تنگ کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۲۷ - بس که دلگیرم غم از آمیزشم دلگیر شد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۰ - آمد بهار و خانه به زندان شریک شد