تصوف

قاسم انوار غزلیات شماره ۱۶۰ - براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۷۴ - میان مجلس رندان حدیث فردا نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۷۶ - حلقه بر در مزن، که بارت نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۸۸ - بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۹۱ - بجز وصلت حیات جاودان نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۹۷ - در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۲۰۲ - باغبانا، بجهان تخم نکو باید کاشت قاسم انوار غزلیات شماره ۲۰۸ - ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفت قاسم انوار غزلیات شماره ۲۱۱ - دیدمش دوش که :سرمست و خرامان میرفت قاسم انوار غزلیات شماره ۲۱۸ - ای دل، چو پیش آمد غمی،آن را فرج دان،نه حرج قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۴ - جام در پای صراحی سر نهاد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۹ - بنده پیر مغانیم، که جاویدان باد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۴۸ - من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۲۵۶ - هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۶۱ - مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۷۵ - روی هرکس که باندازه مرآت آمد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۸۰ - باز آفتاب دولت از بام ما بر آمد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۹۸ - منگر به عاشقان، که ز صد یک نشان نماند قاسم انوار غزلیات شماره ۳۰۲ - اندرین دور، که مستان طریقت خوارند قاسم انوار غزلیات شماره ۳۰۴ - آنان که بجز روی تو جایی نگرانند