تصوف

قاسم انوار غزلیات شماره ۱۷ - «کل من رام تف بوجه سما» قاسم انوار غزلیات شماره ۲۷ - مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش را قاسم انوار غزلیات شماره ۲۸ - دمادم می دهد ساقی لبالب ساغر جان را قاسم انوار غزلیات شماره ۳۰ - وقت آن شد که می ناب دهی مستانرا قاسم انوار غزلیات شماره ۴۲ - چند ازین افسانهای خاک و آب؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۴۷ - «لن ترانی » می رسد از طور موسی را جواب قاسم انوار غزلیات شماره ۵۷ - عشق ما را هزار فن آموخت قاسم انوار غزلیات شماره ۶۱ - ای دوست، دلم راهوس باده حمراست قاسم انوار غزلیات شماره ۹۳ - بازم نمکی بر جگر ریش رسیدست قاسم انوار غزلیات شماره ۹۴ - آن را که قبله اش رخ خورشید انورست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۰۴ - ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۰۶ - بهر کجا که رسد عشق شاه محترمست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۰۸ - غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۱۱ - خرد مستست و دل مستست و جان مست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۱۳ - گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۱۹ - ای بی خبران، مصلحت کار در آنست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۴۱ - ز پیدایی چو پنهانست آن دوست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۵۱ - برون ز راه خدا راهرو نه در راهست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۵۲ - در فهم همین نکته بسی عزت و جاهست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۵۹ - زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟