تصوف

شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۶۶ - آب چشم ما به هر سو رو نهاد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۶۸ - ساقیی جام سوی ما آورد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۷۸ - کون جامع جامع اسما بود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۹۵ - چشم ما روشن به نور او بود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۹۷ - هرچه ما را می رسد از او بود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۰۱ - نسبت خرقه ام از پیر خرابات بود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۰۲ - مشرب توحید یاران خوش بود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۱۴ - عشق دردیست تا نمی گیرد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۱۵ - عقل مخمور است و مستان را به قاضی می برد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۲۲ - مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۳۰ - هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۳۳ - مدام جام می او حیات می بخشد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۴۱ - جام گیتی نما به ما بخشید شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۴۲ - دامن از تردامنان جان پدر باید کشید شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۴۳ - از احد احمد آشکارا شد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۴۷ - سلطان سراپردهٔ میخانه کجا شد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۴۸ - هر که او آشنای سلطان شد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۵۲ - به سراپردهٔ میخانه روان خواهم شد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۵۸ - وجود صورت و معنی ز جود ما باشد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۶۰ - همه عالم فدای ما باشد