غزل ۲۵۲ - صورت و معنی به همدیگر خوش است
غزل ۲۵۳ - در سراپردهٔ جان خلوت جانانه خوشست
غزل ۲۵۴ - این خوشست و آن خوشست و این و آن با هم خوشست
غزل ۲۵۶ - هر که آمد سوی ما با ما نشست
غزل ۲۵۸ - هر که او با ما درین دریا نشست
غزل ۲۶۰ - بی نوائی نوای درویش است
غزل ۲۶۱ - بیا که جان و دلم در هوای درویش است
غزل ۲۶۵ - دل ما از منی و ما بگذشت
غزل ۲۶۶ - عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
غزل ۲۶۸ - عشق مستست و عقل مخمور است
غزل ۲۸۰ - دم مزن ای دل که آن سر نازک است
غزل ۲۸۷ - خلوت من مقام رندانست
غزل ۲۸۹ - گر جفا می کند وفا آنست
غزل ۲۹۲ - دل به دست آر که آئینهٔ حضرت آنست
غزل ۲۹۸ - همه عالم تن است و او جان است
غزل ۳۰۰ - بندگی کن که کار نیک آن است
غزل ۳۰۱ - نعمت الله حریف مستان است
غزل ۳۱۴ - جامی ز می پر از می در بزم ما روان است
غزل ۳۲۴ - نعمت الله جان و عالم چون تن است
غزل ۳۲۵ - چشم ما از نور رویش روشنست