غزل ۳۳۴ - همه عالم ظهور حضرت اوست
غزل ۳۴۵ - چشم ما روشن به نور روی اوست
غزل ۳۶۹ - هر دل که به عشق مبتلا نیست
غزل ۳۷۰ - چو میخانه سرائی هیچ جانیست
غزل ۳۷۴ - شک به عدم نیست که او هیچ نیست
غزل ۳۹۱ - می رود عمر عزیز ما دریغا چاره نیست
غزل ۳۹۲ - موج دریائیم و هر دو غیر آبی هست نیست
غزل ۳۹۵ - عشق را در مجلس عشاق ننگی هست نیست
غزل ۳۹۹ - زاهدان را ذوق رندان هست نیست
غزل ۴۰۴ - هرکجا گنجیست ماری در وی است
غزل ۴۱۱ - آتش عشقش تمام عود وجودم بسوخت
غزل ۴۱۸ - بلبل چو هوای گلستان یافت
غزل ۴۲۶ - نعمت الله جان به جانان داد و رفت
غزل ۴۲۸ - گرد و خاک ما روان بر باد رفت
غزل ۴۳۶ - نور چشم عالمی بر دیدهٔ ما جا گرفت
غزل ۴۴۰ - گر وصال یار خواهی ترک جان باید گرفت
غزل ۴۴۴ - شهرت ذوق ما جهان بگرفت
غزل ۴۴۸ - دُرد دردش نوش کن گر صاف درمان بایدت
غزل ۴۵۰ - چون من ز ولای تو رسیدم به ولایت
غزل ۴۵۴ - مستیم و خرابیم و گرفتار خرابات