رباعی ۹۲ - ای روشنی دیده بینا چونی
بخش ۵۰ - قصه عیینه و ریا
بخش ۲۴ - رفتن مجنون به خانه بیوه زنی که در همسایگی لیلی می بود و منع کردن پدر لیلی آن بیوه زن را از آنکه مجنون را در خانه خود گذارد
غزل ۶ - از آن تنهایی ملک غریبی شد هوس ما را
غزل ۴۱ - من به کویت عاشق زار و دل غمگین غریب
غزل ۱۱۲ - می خواهم و کنجی که به جز یار نباشد
غزل ۲۴۴ - مگو افسانه مجنون، چو من در انجمن باشم
غزل ۲۶۰ - گر جفایی رفت، از جانان جدایی چون کنم؟
غزل ۲۸۹ - یارب، غم بیرحمی جانان به که گویم؟
غزل ۳۲۹ - ندارم قوت اظهار درد خویشتن با او
غزل ۳۷۱ - دوش پیمانه تهی آمدم از میخانه
غزل ۴۱۸ - چند رسوا شوم از عشق من شیدایی؟
شماره ۳۴ - دلم را یاری از یاری ندیدم
شماره ۲۱۹ - گر از دل باز گویم بیقرار است
شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
شماره ۳۲۶ - ای هم نفسان لایق من هم نفسی نیست
شماره ۳۳۱ - شب فراق که را طاقت شکیبایی ست
شماره ۳۳۲ - آه و واویلا کم برگ شکیبایی نیست
شماره ۴۲۹ - نه محرمی که پیامی به یار بگذارد
شماره ۴۳۰ - کس نمی دانم که پیغامی برد