تنهایی

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۳ - گیرم که می نیرزم من بنده همدمی را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۹۸ - گل رنگ نگار ما ندارد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۹۲ - گل نو رسید و بویی ز بهار من نیامد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۶۲ - شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۸۹ - دهنت را نفس نمی بیند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۴۳ - مرا کاری ست مشکل با دل خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۶۶ - از خدنگ غمزه دلدوز خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۷۶ - چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۷۷ - شبها من و دلی و غمی بهر جان خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۳۵ - من این آه جگر سوز از دل پیمان شکن دارم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۶۸ - عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۷۱ - عاشق شدم و محرم این کار ندارم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۷۴ - هر دم غم خود با دل افگار بگویم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۹۰ - ز عشقت بیقرارم، با که گویم؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۰۳ - من کشته روی یار خویشم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۴۲ - من که دور از دوستان وز یار دور افتاده ام امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۶۴ - غم کشی چند یار خویش کنم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۵۳ - ای به کویت هر سحرگه جای تنها ماندگان امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۶۱۳ - همی ریزی به بازی خون یاران