شماره ۱۲۸ - گدای کوی خراباتم و غمم این است
شماره ۱۴۳ - کجا موافق طبع تو ای خردمند است
شماره ۲۱۶ - پیاله گیر که عذر شراب بی نمک است
شماره ۲۳۵ - خوش وقت آنکه خصمی گردون ندیده است
شماره ۲۷۴ - از بس که تلخکام ازین ناتوان گذشت
شماره ۲۹۶ - بوالهوس! با عشق خوبان این قدر امساک چیست
شماره ۴۲۵ - غریبی را به من عشقت وطن کرد
شماره ۴۴۷ - ز خنده آب بقا را به تشنه شور کند
شماره ۴۵۲ - ز بس اندیشه از آشوب ملک جم، نگین دارد
شماره ۴۵۶ - ز می به آب فتادن مرا زیان دارد
شماره ۴۷۸ - چه غم دارد مرا از خویش اگر محروم می سازد
شماره ۵۰۳ - یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود
شماره ۵۶۴ - گل ز رخسار تو رنگ و بو به دامن می کشد
شماره ۵۷۴ - سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
شماره ۶۵۸ - در کوی تو دیوانه مرا نام نهادند
شماره ۶۷۰ - ای دل ز آیینه تعلیم تن آسانی بگیر
شماره ۶۸۲ - بهار در قدح گل می غریب مریز
شماره ۸۳۸ - در ورطه ی کشاکش دوران فتاده ایم
شماره ۹۳۴ - ای کاش زخم سینه ی ما واکند کسی
شمارهٔ ۱ - در تهنیت وزارت یافتن اسلام خان