شماره ۱۲۶ - امروز در لطف به روی همه بازست
شماره ۱۵۸ - گر زخم عشق بر دل مردم جراحت است
شماره ۱۷۳ - گر بسوزد تن زارم بر من خار و خسی است
شماره ۱۸۸ - مجنون عشق را هوس تخت و تاج نیست
شماره ۲۲۹ - گذشت در هوست عمر و یک نفس باقی است
شماره ۴۳۲ - شاهان اگر بصحبت رندان نظر کنند
شماره ۴۸۲ - چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد
شماره ۵۱۱ - چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد
شماره ۵۶۸ - مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود
شماره ۵۸۵ - امید وصالت فرح جان حزین بود
شماره ۵۹۷ - شانه میخواهم که دم زان کاکل پر خم زند
شماره ۶۵۹ - هر که مفلس گشت رسوای خلایق میشود
شماره ۶۷۲ - به پیری چو نجوانان تا کیم دل مست می باشد
شماره ۷۷۵ - گرچه ارباب خرد طایفه یی پرهنرند
شماره ۹۶۱ - رفتیم برون زین چمن و هیچ نگفتیم
شماره ۹۷۴ - من سوخته خال و خط سیمبرانم
شماره ۱۱۹۰ - باده مینوش و بدین مشغله میگذران
شماره ۱۱۹۴ - درد از طبیب گرچه نهفتن نمی توان
شماره ۱۲۷۳ - روی نیاز بر ره آنسرو ناز به
شماره ۱۲۷۹ - عالم چو آفتاب پر از نور کرده یی